Het Sinai schiereiland, met een oppervlak van 61.000 km2 (200 km E -W, 380 km N-S), verbindt de twee continenten Afrika and Azie . Het is omgeven door zee aan 3 kanten. Aan de noordzijde de Middellandse Zee, naar het oosten de Golf van Aqaba en ten westen de Golf van Suez en het Suez Kanaal.

Geschiedenis

De Sinai is vanwege haar positie al sinds zeer lange tijd een verbindingsweg tussen Egypte en Palestina en tussen de Keizerrijken van Afrika en Azie. Het was de de route voor Islamitische pelgrims naar Mekka, de handelsroute tussen Afrika en Azie en ook een route voor de Kruisvaarders. De belangrijkste route was de Via Maris, die de kustlijn van de Middellandse Zee volgde. Vele archeologische vindingen zijn gedaan langs deze route. De pelgrims naar Mecca gebruikte een andere route:de Darb el Hagg, nu globaal de weg van Taba naar Suez.

Natuurlijk was de Sinai niet alleen een doorgangsweg. Al vanaf het Stenen tijdperk woonden er mensen in de Sinai. Overblijfselen van een oude nomadische stam (de Timna genoemd), van de Nabateers (wiens hoofdstad Petra in Jordanie was) en van Etrusciers zijn gevonden. De Sinai was in faraonische tijden van groot belang vanwege de koper en turkooise mijnen. De Exodus, die waarschijnlijk plaatsvond gedurende de regeerperiode van Ramsis II of Merenptah (1298 - 1230 BC) plaatste de Sinai op de kaart voor pelgrims van de 3 religies (Moslims, Joden, Christenen), maar voornamelijk voor de Christenen. Velen maakten van het gebied rond St. Katherine en Wadi Feran hun woonplaats voor langere of kortere periode.

Geologie

Geologisch gezien is de Sinai een jonge formatie van de aardkorst. De Grote Afrikaanse Slenk en de Rode Zee met de Golf van Aqaba en de Golf van Suez werden gevormd door een enorme breuklijn-beweging 40 miljoen jaar geleden (het late Eoceen). Het schiereiland kwam los van het Arabisch-Nubisch massief. Het schiereiland is een gekantelde plaat van de aardkorst dat opgeheven is in het zuiden en naar het noorden afdaalt. Een rit door de Sinai is een reis door haar geologische geschiedenis:

In het zuiden worden oer-oude formaties ontbloot. Het hooggebergte toont de oudste geschiedenis ter wereld aangezien de wortels van de bergen blootgesteld zijn. Precambrische gesteente kwam naar boven als gesmolten magma zo'n 1000 miljoen jaar geleden.

Meer naar het noorden wordt kwartair zandsteen opgedeeld door talrijke uitzaaiingen van kalksteen van het Tertiair en Eoceen tijdperk. Het Tih plateau maakt hier ook deel van uit.

Mensen en hun omgeving

De Bedoeïenen zijn de echte woestijnbewoners van de Sinai, trekkend door de woestijn als nomaden of semi-nomaden. De term bedoeïen is niet een naam voor een specifiek volk maar beschrijft de manier van leven. Het arabisch woord Bedawi betekent "woestijnbewoner". De bedoeïenen zijn tegenwoordig niet de enige bewoners van de Sinai. Voornamelijk door toerisme zijn meer en meer "niet-bedoeinen" in de Sinai komen wonen en werken. Onder toenemende invloed van toerisme en naburige streken verlaten de bedoeïenen hun traditionele manier van leven.

Bedoeïenen waren oorspronkelijk kamelenhoeders en nomaden. Ze waren goed aangepast aan het woestijnleven, ze wisten waar en wanneer water te vinden was, welke planten te gebruiken waren voor voedsel of medische doeleinden en welke giftig waren en waar ze te vinden waren.

Maar door invloeden van buiten af verandert het bedoeïenenleven en zijn ze minder een met de woestijn.

Water kan gekocht worden, kamelen worden verwisseld voor pick-ups en jeeps, kamelen worden alleen maar gebruikt voor toeristische trektochten. Ook de kennis van planten en hun gebruik verdwijnt langzaam. Toerisme is nu een van de belangrijkste middelen van bestaan voor vele bedoeïenen. Wat ze behouden hebben is hun dorst voor vrijheid en onafhankelijkheid.

De bedoeïenen zijn verdeeld in stammen naar hun verschillende afkomsten, maar ze beweren allen terug te gaan naar de 12 zonen van Ishmael, de zoon van Abraham. Een uitzondering is de Jabaliya stam van het gebied rond St. Katherine. Hun voorvaderen werden naar de Sinai gebracht door Keizer Justinian van Roemenie en Alexandrie om het klooster te bouwen en beschermen in de 6de eeuw.

Tegenwoordig zijn er 6 stammen in Zuid Sinai. Elke stam eist een bepaalde streek op.

Flora & Fauna

Aarde en klimaat bepalen het voorkomen en de verspreiding van plant en dier. Totaal zijn er ca. 900 planten soorten in de Sinai waarvan ongeveer 34 endemisch zijn (alleen in de Sinai gevonden worden).

De Sinai heeft een interessante mengsel van fauna:

Van het palearctisch gebied: wolven, vossen, steenbokken, relmuizen, patrijzen en rotsduiven

Van tropisch Afrika : tristram spreeuw, bulbul, honingzuiger, bergmarmot en in vroegere tijden de struisvogel. Luipaarden, nog niet zo lang geleden uitgestorven, en ook hyena's en jakhalzen staken de landbrug over naar Azie.

Marine Leven

Zoals elk levend wezen stelt het koraal eisen aan zijn omgeving, als een conditie niet tegemoetgekomen wordt zal het niet overleven.

Warm, helder, zon-doortrokken, zeewater arm aan nutriënten (water temp. niet minder dan 18 - 20 º C), en een harde zeebodem zijn een aantal van de condities voor een koraalleven.

Koraalriffen zijn een van de rijkste ecosystemen op aarde. Maar zoals elders ter wereld worden ook de koraalriffen langs de kust van de Sinai bedreigd.

Klimaatverandering, een groeiende toeristen-industrie (en hierdoor een groeiende druk van recreatief duiken en een groeiend instroom van nutriënten-rijk afvalwater) en overbevissing langs en op het rif: al deze factoren geven het rif geen tijd om te herstellen. Vergeet niet dat koraal maar een paar centimeter per jaar groeit!

Klimaat

De Sinai is een woestijn, er valt maar zeer weinig regen gedurende het jaar. De meeste regen valt in het binnenland, 's winters en in het voorjaar. De luchtvochtigheid is zeer laag, zelfs in de extreem hete zomermaanden is het redelijk uit te houden. Langs de kust, voornamelijk in Dahab en El Tor, waait er meeste dagen een aangename koele wind. In Sharm el Sheikh daarentegen waait er een warme woestijnwind, aangezien de wind het binnenland oversteekt.